[albina58]

Sivas farkı
İki ünlü yazar Mehmet Ali Birand ve Hasan Cemal Yiğidoların şehrinde G.Saray kıyafetleriyle dolaştılar.

BİRAND VE CEMAL

Coşkunun ve büyük beklentinin kaynar su gibi fokurdadığı Sivas’ta, Türkiye’nin iyi tanıdığı ünlü iki siyasi yazar Mehmet Ali Birand ve Hasan Cemal, maça gitmek üzere otellerinden sarı-kırmızılı atkıları ve Galatasaray formasıyla çıkmışlardı. Şehri boydan boya geçip stadın etrafını saran büyük kalabalığın arasından geçmişlerdi...
Bir çok spor yazarının yer bulamadığı Basın tribününe çıkıp oturmuşlardı. Bir tek sataşma da olmaz mıydı? Sanırım gördükleri dostluğa, sevgi ve ilgiye kendileri de şaşırmış olmalılardı! Yine başka iki ilimizdeki bir maç sonrası “34 plakalı” otomobiller saldırıya uğramış, parçalanmış, bazıları itilerek dereye atılmışlardı. Konuk taraftarlar bırakın şehirde dolaşsınlar maç sonrası dönüş yolu boyunca, taşlı sopalı saldırıya uğramış, otobüslerin üzerine kayalar yuvarlanmıştı.
Sivas rüyasına bile girse inanmayacağı bir başarıyı canlı canlı yaşarken, Galatasaraylı taraftarlar bırakın dolaşmayı, takımları adına gösteri yapıyor, Sivaslı taraftarlardan alkış alıyorlardı. Stadın hemen dibinde duran bir apartmanın önüne arabamızı park ettik. Arabadan çıkarken gözümüze takıldı. Sanki Ali Sami Yen Stadı’nın önündeydik. Apartmandan bir Galatasaray bayrağı sarkıtmışlardı nerdeyse bizim otomobilin üstüne değiyordu... Böylesine iddialı bir başka şehirde, böylesine rakip bir bayrak asılacaktı ve apartmanda sağlam cam kalacaktı! Mümkün mü?..
Ama orası Sivas’tı ...
Aşık Veysel’in memleketi idi. İnsanın insana bakmasında bile hoşgörü vardı.

MÜKEMMEL İNSANLAR

Yaşam felsefemizde vardır; arkadaşlık asker ocağında belli olurmuş. Bana göre seyahatlerde de belli oluyor... Bu yaşıma kadar ülkemi bir uçtan bir uca dolaştım. Geride “kilometre taşları”gibi dizilen “dostluklar” kaldı. Daha Sivas’a ayak bastık, Sivas Valisi Sayın Veysel Dalmaz tüm basını yemeğe davet etti. Anladım ki sevgili vali değildi hemen yanımda konuşan...
Aşık Veysel’in ruhu oradaydı, dostluktan, insanlıktan bahsediyordu. Sivas’ın kültürünü, Sivaslı’nın erdemini anlatıyordu. Valisi böyle olunca, elbette emniyeti de öylesine erdemli olacaktı. Kimse itelenmedi, kakılmadı.. Coplar çıkmadı... Sivas Polisi ağzını hep “nezaketle” açtı. İl Genel Meclisi Başkanı A.Turan Erkut ve bana ilk tanışmamızda bir “Aşık Veysel” kitabı hediye eden gazete sahibi Hidayet Çolakoğlu ...
Hani derler ya; “ağızlarından bal damlıyor”... Konuşurken gerçekten ağızlarından bal damlayan Sivas sevdalılarıydı. Ve ey dost!...Ey dost! O mükemmel dost...
Sivas şampiyon da olabilirdi, ama bu şansını kaybetti. Ama Sivas büyük bir zafer kazandı. Ben ve benim yaşım da olanlar, musalla taşına gidinceye kadar tanıdıkları bu mükemmel Sivas olaylarını kendilerine öykü yapacak, gelecek nesillere anlatacaklardı. Benim Sivas’ım...
Benim Yiğidolarım; Size kaybetti mi diyorlar? Hayır Sivas kazandı! Siz Sivaslılar kazandınız...

TALAY ERKER
FOTOSPOR ,08.05.2008