Aslında başlık her şeyi anlatıyor. Sivasspor’ un iki yıldır yaşadığı sorunun bu olduğunu düşünüyorum. Şampiyonluğa oynayan, İstanbul büyüklerinin belalısı olan O takımı görmek.
Tabii futbolda her zaman her şey doğru yapılmıyor. Bülent Uygun’ la tarihinin en parlak dönemlerini geçiren Sivasspor, bir takım yanlış kararların ya da adımların sonucunda geçen sezon küme düşmekten zor kurtuldu. Ve her zaman akıllarda, bu takım ne zaman geri dönecek sorusu oldu.
Bu seneye baktığımda eskiye dönüş için doğru adımlar atmaya çalışan bir Sivasspor yönetimi ve Mesut hoca gördüm. Ancak geride kalan dört hafta gösterdi ki; Sivasspor’ da zirveye oynama düşüncesi ya da zirveye oynar mıyım düşünce hastalığı devam ediyor. İşte Sivasspor’ un taraftar olarak futbolcu olarak yönetim olarak yenmesi gereken rahatsızlığı bu.
Kimyası bozulmuş, yeniden toparlanmaya çalışan bu takımdan büyük beklentilerin olmaması gerekir. Sivasspor için başarının sırrının da bu olacağını düşünüyorum. Ligde bir iki haftayı puansız kapatmışsanız bir sonraki hafta hedefiniz puan almak için sahada savaşmak olmalı.
Sivasspor – Eskişehirspor! Bu hafta ligin bunalımdaki iki takımının mücadelesini izleyecek futbolseverler. Kim kazanır sorusuna bu maç için cevap bulmak zor, ancak ortada tartışmasız bir gerçek var; sahada inanan, savaşan takımın yüzü gülecek.
Gerçeklerle yüzleşmek her zaman ilk adımdır. Sivasspor taraftarına düşen görev içinde bulunulan durumu kabullenmek ve sabırla takımını desteklemek olmalı. Dedim ya, dirilmek için ölmek gerekiyor.
http://blog.milliyet.com.tr/Dirilmek...?BlogNo=264791