[FASIL-I BAHAR]

Her yakamozun bir şiiri vardır
Her dalganın bir gel - git i
Aykırı görüşler aksak gözlerin ürünüdür
Düşlerse gönüllerin sürümü

Dudaklarım sürgün yemiş gibi susuyor epeydir
Dudaklarım
Bir fidan kurutuyor kökten
Dudaklarım çürüyen bir ömrün
Son sürümü duygularım

Yangınının imzası bir dalga
Yangınının parçası bir hastalık bir türlü kurtulamadığım
Yangınının damlası dokunan bir sel
Yangının damlası

Seni sevdiğimi söylesem değişmez hiç bir şey
Akşam yine akşam
Uykusuzluk hep aynı
Sabah yine sabah olur
Sen yoksun
Bu beni içimden vurur
Seni sevdiğimi söylesem

Epeydir oldu yapraklar ağaçlardan döküleli
Sana anlatamadım
Bir kışın ortasındayız
Bir sensizliğin nicedir tam ortasında
Epey oldu duygularım sel gibi gönlümden düşeli
Seni sevdiğimi söylesem
Ne olur değişmez hiç bir şey
Soğuklar yine vurur
Kimsesiz çocuklar yine sokaklarda
Orada burada depremler olur
Çocuklar ölür
Analar feryad eder
İçimden bir şeyler ölür
Aç kalır insanlar
Kar düşer
Canım sıkılır
Değişmez hiç bir şey
Seni sevdiğimi söylesem

.......

Dünyaya kör bakmayı o kadar alışkanlık haline getirmişiz ki. Dört bir yanımızı kine nefrete esir etmişiz. Sevgiyi kavanoza koyup karşısına bir sandalye atıp seyrediyoruz duyuyor musunuz.
Oysa sevgi seyretmek için değil yaşanmak içindir. Bunu sizlerde biliyorsunuz. Aklımızdan ne geçiyorsa onu yapıyoruz. Aklımızdan ne geçiyorsa onu yaşıyoruz. Oysa içimizden hiç bir zaman çıkmayan ve hep var olan sevgiyi gönlümüzün zindanlarına hapsediyoruz.

Biliyorum değişmez hiç bir şey
Seni sevdiğimi söylesem
Lakin söylemeyede
Seni sevmeyede mecburum bir bilebilsen

Sevginizi asla yadsımayınız
Sevmek en büyük mecburiyetiniz ve sevmeye mecbursunuz