Gardaş Sen Sivas’ın Neresindensin

[RECEP_YÜKSEL]

-------Çağır Beni İstanbul





Ey koca şehir, şehr-i İstanbul! ! !
Seni ilk gördüğüm gün sevdalandım
Sokaklarında, yollarında yılların hasreti ile dolaştım
Seni nefes nefes içime çektim
Boğazında dolaşırken bir tekne içinde
Seni gördüm denizin mavisinde
Paha biçilmez incisin yeryüzünde.
Bozkırın ortasında sana hasret yaşamak
Sana kavuşacağım günleri saymak.....
Çağır beni İstanbul,
Çağır ki bitsin bu hasret,
Çağır ki yok olsun gurbet.

Sultanahmet’le Ayasofya karşılıklı oturur
Birbirine nazire edercesine bakışır
Ezan sesleri yükselirken minarelerden
Ayasofya’n ağlar, tekbirlerle yaş gelir gözlerinden
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Sultanahmet’ten sonra
Ayasofya’nda secde edeyim.

Eyüp Sultan’da kuşlarla zikretmek
Seninle konuşup, seni sana meth etmek
Yalvarmak Allah’a o mekanda
Tövbe ederek, tertemiz Haliç’i seyretmek.
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Piyer Loti’de bir çay içeyim
Düşünürken senin fethini
Karadan yürüyen gemileri seyredeyim.

İstanbul ben seni dinleyemem gözlerim kapalı
Sana hasret, sana sevdalı
Bakmalıyım, görmeliyim her yerini
Yüreğime çizmeliyim resmini
Sarayburnu’nda almalıyım bir fincan kahvenin keyfini
Çamlıca’dan seyretmeliyim
Tadına doyulmaz boğazın güzelliğini.
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Gözlerine bakarak “seni seviyorum” diyeyim.

Göremedim, gezemedim her yerini
Sanki kucaklıyacağım seni
Uzatsam ellerimi.
Kıskanıyorum insanların seni gören gözlerini
Kim bilir?
Kaç sevdayı koynunda sakladın?
Kaç şaire şiirler yazdırdın?
Kim bilir kaç aşka kucak açtın?
Türk kalabilmek, Türk olabilmek için
Kaç imanli yüreği bağrına yatırdın?
Peygamberin duası ile Sultan Fatih’ten emanet kaldın.
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Bu kutsal emaneti bir daha göreyim.

Bir gün giderseniz Ulus Parkı’na
Önce arabada oturup bakın boğaza
Açın arabanın camlarını, yakın bir sigara
Orda beni getirin aklınıza.
Basamakları inin yavaş yavaş, oturun taş banka
Sigaranın dumanını üflerken etrafa
Bakın orda bıraktığım anılarıma.
Geçip oturun kahveye bir kahve söyleyin kendinize
Benden olsun.
Telvesinde falıma bakın, İstanbul’a sevdamı anlayın
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Yüreğimin yangınını seni görünce söndüreyim.

Beyoğlu’nda gözlerimi süzmeden gezdim
İstiklal’de türkü türkü seni dinledim
Gözlerim doldu mızrap tele vurdukça ben de söyledim
“Odam kireç tutmuyor kumunu katmayınca”
Ah İstanbul sevdan baştan gitmiyor
Sana kavuşmayınca.
“Yarim İstanbul’u mesken mi tuttun? ” demiyorum
Benim yarim İstanbul bunu biliyorum.
Çağır beni İstanbul sana geleyim
Yüreğimin sana olan hasretini bitireyim.

(İstanbul’ u üç defa gören bir yüreğin İstanbul sevdası)

Zerrin Özgür