-->: LORANT: "FELAKETTI"
Futbolda yenmek kadar, yenilmekte normal bir sonuçtur. Önemli olan bunu bir oyun gibi görmektir. Ve her oyununda neticesinde bir sevinen bir üzülen taraf vardır. Bunu daha fazla büyütmeninde bir anlamı yoktur. Bu hafta üzülen taraf biz olduk, o kadar.
Lorant olmasaydı, bu takım bu kadar disiplinize olmaz ve ilk sene de bu başarıda kolay kolay yakalanamazdı. Türk antrenörlere bakın, bir takımla anlaşıyorlar daha 2. haftasında "ben bu kadar ruhsuz, duygusuz takım görmedim.", "işime çok fazla karışılıyor" gibi bahanelerle işin altından sıyrılmaya çalışıyorlar. Bir Rıza Çalımbay, bir Samet Aybaba, bir Ziya Doğan örneğinde olduğu gibi. Yani Türk antrenörler çok duygusal. İçlerinde mantıklı hareket eden çok az.
Bizim şansımız Lorant'ın Alman disiplini içinde olması. Haa, tamam...yenilgi çok ağır oldu 4 - 0...Ama bu birazda futbolcuların motivasyonuna ve bireysel hatalarına bağlıydı. Haftalardır övdüğünüz Hakkı, o kadar basit hatalar yapıyor ve o kadar havalı oynuyor ki olmadık maçlarda böyle sahnelere meydan veriyor. Birde takımda oyun kurucu ve onu destekleyecek iyi bir orta saha elemanımız yok. Öyle olunca defansın ne kadar iyi olursa olsun, ileriyle bağlantıyı kuracak, forveti besleyecek kimse olmuyor.
Yani sonuçta, bu oyun anlayışı ve kadroyla biz daha çok mağlubiyetler alırız. Ama önemli olan maçı çirkinleştirmemek, sonucu felaket gibi görmemek ve de çok üzülmemek lazım. Bu sene ligde kalırız. Merak etmeyin.
|