Cevap: Maçı Değerlendirelim
Değişen birşeyler var.
Memleketimin sokak aralarında top oynamakla geçti çocukluğum, şimdi büyük şehirde göremediğim bu fotoğraf karesi neticesinde ne çocukların çocukluğuna inanır oldum, ne futbolun eski güzelliğinin kaldığına.
Bizim için bir başkaldırıydı Sivasspor, bir hayaldi. O hayalin peşine düştüğümde daha mahalle maçlarında ayaklarımızın, burnumuzun soğuktan donduğu, eve gidince sırtımız terlemişmi terlememiş mi diye kontrol edildiği günlerdi. Büyüklerimiz biraz yorulmuşlardı biraz küsmüşlerdi. Kötü anıları kötü tecrübeleri vardı. Biz taze kandık.
Gurbette, gazetenin 3.lig -2.lig sayfalarında bir umudun adıydı Sivasspor.
Sonraları çocukluğumuzdaki başkaldırının, umudun adı gerçeğe dönüşüverdi. Lige yükseldik.
Babamı şampiyon olduğumuz sene zorla maça götürdüm. Sivasspor saha çıkarken hüngür hüngür ağlamaya başladı. Artık büyüklerde dönmüştü aramıza. 10 bin kişiye oynuyorduk. Biz gibi olan ama illaki bir farklılığını hissettiğimiz teknik direktörümüzle resmen kendi destanımızı yazıyorduk. Türkiye bizi konuşuyordu.
Sonra biri ışıklarımı kapattı, biri düğmeye mi bastı. Biri olan o ruhu mu kaçırdı bilmiyorum. Bişeyler oldu...
Dün 1461 maçının başlamasına dakikalar kala kendime iş uydurdum. İlk yarıyı izlemedim. Arada gelip hastanenin yoğun bakımındayken yanına girdiğimde ''Buca maçı ne oldu'' diye soran aldığı cevap karşısında ''La get biz Bucaya Buca da 4 atamayız morali düzelsin diye yalan söylemeye'' diyen babamdan aldığım kötü yorumlarla ikinci yarıyıda bilerek isteyerk izlemedim.
Çünkü 2. Lig ekibi karşısında benim 4 büyüğe başkaldırmış Şanlı yiğidomu ezik görmek istemedim.
Değişen birşeyler var.
Bende mi, Sivasta mı bilmiyorum.
|