[BOUN]

Bir defa şampiyonluğa oynuyorsan saldıracaksın arkadaşım, yıldıracaksın rakibini, yıpratacaksın, sahanın her yerinde tempolu futbolunla rakibi yıldırmaya çalışacaksın, tabii bütün bunları yaptığında karşılık olarak pozisyonlar bulacaksın, pozisyonlardan bir veya birkaçını da gole çevirip üç puanı kapacaksın. Ama sen Antalya maçında olduğu gibi bana 75 dakikada bulduğum bir pozisyon yeter, son on dakka forveti dörtlerim, 85'ten sonra bir de gol atarım, 1-0'ın üzerine yatarım zihniyetiyle sahaya çıkarsan çuvallarsın. İki haftadır onlarca bjk'linin ortasında maç izlerken ölüp ölüp dirilmekten bıktım artık. Koca maçın sonuna geliyorsun ancak pozisyon bulmaya başlıyorsun, sinir oluyorsun, strese giriyorsun ne deyim artık, enteresan bir sistem.

Şu nefret ettiğim bjk'nin son 7-8 maçını izledim, en çok özendiğim, bizde de olsa dediğim özellikleri her an, sürekli golü düşünmeleri, sürekli saldırmaları, hatta bazen sistem mistem hak getire adamlar iyice çıldırıp ölümüne saldırıyor, dambur dumbur her neyse ama bir çok pozisyona girip gollleri de buldu mu işi bitiriyor. Ya biz, koskoca ilk 45 dakikada direkten dönen top dışında pozisyonumuz yok. Stres, stres, stres ama bu lanet şey nasıl oluyor da kazanma isteğini ve pozisyona girebilme yeteneğini öldürüyor... !